Neuralgia Mortona i tejpowanie
Jedną z możliwych diagnoz bólu w okolicy przodostopia jest neuralgia Mortona. Jest to pogrubienie (zgrubienie) nerwu podeszwowego, najczęściej w okolicy między trzecią a czwartą kością śródstopia (kością udową). Występuje w wyniku przewlekłego przeciążenia w sensie długotrwałego podrażnienia mechanicznego lub ucisku. Pacjenci zazwyczaj zgłaszają się z piekącym, kłującym lub elektrycznym bólem między palcami, który nasila się szczególnie podczas chodzenia, biegania i noszenia wąskiego obuwia. Z fizjoterapeutycznego punktu widzenia ważne jest, aby postrzegać neuralgię Mortona nie tylko jako problem miejscowy, ale jako konsekwencję zaburzeń czynnościowych całej kończyny dolnej i stopy. Fizjoterapia odgrywa ważną rolę w leczeniu zachowawczym, które może obejmować taping. Prawidłowo wykonany taping może zmniejszyć ucisk na dotknięty nerw, wpłynąć na ustawienie przodostopia, a tym samym zmniejszyć ból.
Jakie są typowe objawy neuralgii Mortona?
- Ostry, piekący lub kłujący ból w przedniej części stopy,
- Mrowienie, kłucie lub drętwienie palców u stóp,
- Uczucie ciała obcego (np. kamienia) w bucie,
- Nasilenie po nadepnięciu na coś, długim staniu, uprawianiu sportu,
- Ulga po zdjęciu buta.
Wielu pacjentów opisuje długotrwałe problemy o zmiennym nasileniu, co wskazuje na przeciążenie funkcjonalne, a nie ostre uszkodzenie.
Jakie są funkcjonalne przyczyny neuralgii Mortona?
Bardzo często w gabinecie spotykam się z kombinacją poniższych problemów:
- obniżone sklepienie poprzeczne stopy
- przeciążenie przedniej części stopy (zwłaszcza przedniej)
- paluch koślawy (haluks)
- stereotyp złego chodzenia i biegania
- nieodpowiednie obuwie (wąskie palce, pięta)
Tejpowanie na neuralgię Mortona
Celem tejpowanie jest przede wszystkim odciążenie nerwu, a tym samym poszerzenie przestrzeni między kośćmi śródstopia i zmniejszenie mechanicznego podrażnienia wspomnianego już uciskanego nerwu podeszwowego. Kolejnym celem tejpowania jest wsparcie łuku poprzecznego stopy i poprawa propriocepcji. Zaletą tejpowania jest to, że jest to metoda nieinwazyjna i bezpieczna, która pozwala pacjentowi poruszać się aktywnie bez nasilania bólu. Najczęściej stosuje się tejp kinezjologiczny, który jest elastyczny i dlatego nie ogranicza zakresu ruchu. W razie potrzeby można je również łączyć z tejpami stałymi. Jako fizjoterapeuta uważam za istotne podkreślenie, że tejpowanie w neuralgii Mortona samo w sobie nie rozwiązuje przyczyny, ale jest doskonałym narzędziem terapeutycznym, ponieważ może znacząco złagodzić ból i zmniejszyć obciążenie przodostopia. Najlepsze rezultaty uzyskuje się, łącząc tejpowanie z aktywnym ćwiczeniem mięśni stóp, mobilizacją małych stawów, treningiem prawidłowego chodu oraz dopasowaniem/zmianą obuwia.
Wskazówki dotyczące tejpowanie
1. Taping łuku poprzecznego
- Przyłóż środek przeciętej taśmy do głów kości śródstopia (stawów śródstopia pod palcami) z lekkim, równomiernym naprężeniem w środku, a końce taśmy przyklej do podbicia bez naprężenia.
- Taśmę należy nałożyć na przednią część stopy, aby delikatnie zbliżyć do siebie kości śródstopia.
- Celem jest ograniczenie nadmiernego „rozciągania” przedniej części stopy podczas lądowania i wsparcie pracy mięśni łuku stopy.
2. Połączenie z korekcją położenia palców
W przypadku pacjentów z deformacjami palców (np. paluchem koślawym) wskazane jest również stosowanie taśmy w celu poprawy ustawienia osiowego, co dodatkowo zmniejsza nacisk w miejscu występowania problemu i wpływa na biomechanikę stopy.
Taping na haluksy (paluchy koślawe):
- skróć taśmę do połowy jej szerokości (powinny powstać dwa cieńsze paski)
- nałóż taśmę na środek kciuka, od wewnętrznej strony stawu, bez napinania
- poprowadź oba końce taśmy, lekko napinając, przez staw kciuka w kierunku podbicia i zewnętrznej strony stopy
- podczas klejenia delikatnie wyprostuj kciuk, nie powodując bólu
Jak długo używać tejp
Po upływie 3–5 dni należy usunąć przyklejony plaster, a w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej (swędzenie, zaczerwienienie itp.) należy go natychmiast usunąć.
Kiedy tejpowanie nie wystarczy
Jeśli ból utrzymuje się pomimo fizjoterapii, wskazana jest konsultacja lekarska. W niektórych przypadkach wskazane mogą być wkładki ortopedyczne, zastrzyki, a w wyjątkowych przypadkach leczenie operacyjne.